In 2012 speelt het Ives Ensemble op zes zondagen muziek van belangrijke naoorlogse componisten in de prachtige kerk De Duif in Amsterdam. Bij ieder concert is (video)kunst van gerenommeerde hedendaagse kunstenaars te zien.
Ontmoet musici en kunstenaars, geniet van een eeuwenoude plek en ontdek de heilzame eenvoud van tijdloze kunst.
Op zondag 23 september spelen we voor de vierde keer in De Duif. Met deze keer zes werken van Aldo Clementi.
Programma, 16:00 uur, De Duif, Prinsengracht 754 , Amsterdam
En er is werk te zien van o.a. Marcel Duchamp, waaronder de Dadaïstische film ‘Anemic Cinema‘ uit 1926.
Toegang is slechts 5 euro.
Over Aldo Clementi
Aldo Clementi (1925 – 2011) studeerde in eerste instantie piano, deze studie vult hij in 1941 aan met een studie compositie. Zijn docenten zijn o.a. Alfredo Sangiorgi en Goffredo Petrassi. Later volgt de Italiaan nog diverse cursussen in Darmstadt. Hij maakte deel uit van de generatie van invloedrijke Italiaanse avant-gardistische componisten, waaronder ook Luciano Berio en Bruno Maderna. Clementi maakt in zijn werk veelvuldig gebruik van seriële technieken en het contrapunt.
Programma 3 oktober, vanaf 18:00 uur, Muziekgebouw aan ‘t IJ
Calliope Tsoupaki Groeibriljant, minuut 1-2 (wereldpremière)
Anton Webern Sechs Bagatellen
Morton Feldman Strijkkwartet nr. 2
Een bijzondere uitvoering van het ruim vijf uur durende Tweede strijkkwartet van de Amerikaan Morton Feldman in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Als opmaat de eerste twee minuten van Groeibriljant, het nieuwe strijkkwartet van de Grieks-Nederlandse componiste Calliope Tsoupaki. Voor de strijkkwartetserie van het Muziekgebouw schrijft zij zeven stukjes van telkens twee minuten. Bij het laatste concert op 8 mei is het werk compleet.
Arnold Schönberg dichtte zijn leerling Webern in zijn voorwoord bij diens Sechs Bagatellen gematigdheid, concentratie en een zoeken naar een zo groot mogelijke artistieke echtheid toe. Dezelfde concentratie die bij Webern leidt tot een uiterste compactheid, leidt er bij Feldman juist toe dat hij nooit meer op wil houden.
Soep voorafgaand aan het concert
Tussen 17.00-18.00 uur wordt in de Entreehal, voorafgaand aan het avondconcert, Pomodori-soep geserveerd met 2 sneetjes boerenlandbrood à € 5,00 per persoon. U kunt hiervoor reserveren bij de kassa van het Muziekgebouw via tel. 020-7882000.
In 2012 speelt het Ives Ensemble op zes zondagen muziek van belangrijke naoorlogse componisten in de prachtige kerk De Duif in Amsterdam. Bij ieder concert is (video)kunst van gerenommeerde hedendaagse kunstenaars te zien.
Op zondag 4 november spelen we voor de vijfde keer in De Duif met dit keer een Amerikaans duo. De muziek bestaat uit drie werken van Charles Ives(1874 – 1954), de eigenzinnige naamgever van het ensemble. Lees hier meer over Ives en zijn relatie met het Ensemble.
PROGRAMMA, 16:00 uur, De Duif, Prinsengracht 754 , Amsterdam
Charles Ives Three Page Sonata
Charles Ives Violin Sonata Nr. 2
Charles Ives Trio
De stukken van Ives worden afgewisseld met fragmenten uit de beroemdeCremaster Cycle van de Amerikaanse kunstenaar Matthew Barney.
Matthew Barney in The Order, het derde deel van de Cremaster Cycle
Barney (San Francisco, 25 maart 1967) is een Amerikaanse beeldhouwer, multimedia- en installatiekunstenaar. Kunstcriticus Michael Kimmelman van de New York Times noemde Barney “een van de belangrijkste Amerikaanse kunstenaars van zijn generatie.” Hij studeerde aan de Yale School of Art van de Yale-universiteit in New Haven (Connecticut), net als Charles Ives.
De vijf-delige Cremaster Cycle ontstond in de periode 1994–2002 en was te zien in vrijwel alle grote kunstmusea in de wereld, van het Guggenheim in New York tot Musée d’art Moderne in Parijs. In Nederland was het vooral Museum Boijmans van Beuningen dat Barney volgde, en ook het nieuwe filmmuseum EYE in Amsterdam volgt de Amerikaan op de voet en kocht onlangs nog zijn nieuwste film aan.
De Cremaster-films worden bevolkt door wezens van weinig menselijke aard in een setting die aanzienlijk verschilt van onze dagelijkse leefomgeving. Plot en een logische structuur zijn (of lijken) geheel afwezig. In plaats daarvan wordt de kijker vergast op een voorbijtrekkend pandemonium van barokke en bizarre beelden en voorvallen, die zich niet gemakkelijk laten beschrijven. Dus kom zelf kijken en luisteren op 4 november!
-
Toegang, te betalen aan de deur, is slechts 5 euro. Reserveren is niet nodig.
Om de 100e verjaardag van John Cage te herdenken, viert het Stedelijk in 2012 het John Cage-jaar. Voor de serie stedelijk|music voeren gerenommeerde Nederlandse musici en artiesten een aantal composities van Cage uit die de hedendaagse kunst ten opzichte van muziek en geluid volledig hebben vernieuwd, en Cage’s oeuvre en persona verkennen aan de hand van verschillende typologieën.
Het Ives Ensemble speelt op deze dag een bijzonder Cage-programma.
PROGRAMMA, ZA 17 NOVEMBER 2012 / tijd n.t.b.
John Cage Concert for Piano and Orchestra
John Cage Ryoanji
John Cage Aria
John Cage Solo’s for Voice
Een dag later, op 18 november, spelen we ook muziek van Cage in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Kijk hier voor meer informatie. En bekijk johncage.org voor meer jubileum-nieuws
In 2012 is het honderd jaar geleden dat de grote Amerikaanse componist, schrijver, beeldend kunstenaar en filosoof John Cage werd geboren. Het Ives Ensemble is al sinds jaar en dag specialist in het uitvoeren van het werk van Cage. Reden voor een compact maar veelomvattend portret, met drie stukken die de enorme reikwijdte van Cages muziek laten horen.
De betekenis van Cage voor de nieuwste muziek en de muziekwereld in het algemeen kan niet worden overschat. Of zoals componist Mauricio Kagel het verwoordde: ‘Iedereen is door John Cage beïnvloed, ook degenen die niet door hem beïnvloed zijn.
PROGRAMMA, ZO 18 NOVEMBER 2012 / 20:15
John Cage Fourteen
John Cage String Quartet in Four Parts
John Cage Music for Seventeen
Een dag eerder, op 17 november, spelen we ook muziek van Cage in het Stedelijk Museum. Kijk hier voor meer informatie. En bekijk johncage.org voor meer jubileum-nieuws
In 2012 speelt het Ives Ensemble op zes zondagen muziek van belangrijke naoorlogse componisten in de prachtige kerk De Duif in Amsterdam. Bij ieder concert is (video)kunst van gerenommeerde hedendaagse kunstenaars te zien.
Ontmoet musici en kunstenaars, geniet van een eeuwenoude plek en ontdek de heilzame eenvoud van tijdloze kunst. Laat ons weten of je komt viaFacebook.
Op zondag 25 november spelen we voor de zesde, en laatste keer in De Duif. Met het 75-minuten durende For John Cage van de Amerikaanse componist Morton Feldman (1926 – 1987). Dit stuk, voor piano en viool, spelen we mede ter gelegenheid van de 100ste geboortedag van John Cage in 2012.
Cage en Feldman kenden elkaar en hun eerst ontmoeting is legendarisch: in 1950 woonden ze allebei een een uitvoering van Anton Webern’s Symphony, Op. 21 van de New York Philharmonic bij. Uit onvrede over de onbeleefde reactie van bezoekers, verlieten beide voor het einde van het concert de zaal en liepen elkaar bij het naar buiten gaan tegen het lijf. Een levenslange vriendschap was het gevolg..
PROGRAMMA, 16:00 uur, De Duif, Prinsengracht 754 , Amsterdam
Morton Feldman For John Cage
Binnenkort maken we bekend welke beeldende kunst(enaar) we op 25 november presenteren.
Toegang is slechts 5 euro, te betalen aan de deur. Reserveren is niet nodig.
Tijdens de officiële opening van het vernieuwde Stedelijk Museum in Amsterdam spelen we twee keer een programma met muziek van o.a. John Cage en Marcel Duchamp op het snijvlak van moderne muziek en beeldende kunst.
Dit concert is alleen bij te wonen op uitnodiging van het Stedelijk Museum. De feestelijke opening wordt op zaterdag 22 september wel live door de AVRO en de NOS uitgezonden. Klik hier voor meer informatie. Koningin Beatrix zal acte de présence geven bij de opening.
Programma 1
Marcel Duchamp (1887-1968) Erratum Musical (1915)
John Cage (1912-1992) Atlas Eclipticalis (1961-62)
Jo Kondo (geb. 1947) Standing (1973)
Programma 2
Christopher Fox (geb. 1955) – Gradient (uit Everything you need to know,?2001)
John Cage Atlas Eclipticalis
Pelle Gudmundsen-Holmgreen (geb. 1932) Plateaux pour Deux (1970)
Spelers:
Hans Petra, klarinet
Ron Colbers, slagwerk
Josje ter Haar, viool
Job ter Haar, cello
Recent voltooide componist Piet-Jan van Rossum na 15 jaar arbeid een avondvullende cyclus rond Alberto Giacometti en zijn echtgenote en muze Annette. De eerste repetities beloven een prachtige première.
Piet-Jan over zijn Annette cyclus:
November 1996 leerde ik Alberto Giacometti kennen door een laat televisie-programma op Nederland 2. Ik werd gegrepen door zijn attitude. De obsessieve zoektocht van G.; zijn droom van een waarachtig werk. Die limitatie om met steeds dezelfde modellen in steeds dezelfde ruimte te trachten tot de kern van zijn ‘materiaal’ door te dringen.
Vijftien uur per dag bracht hij in zijn atelier door, mompelend, knedend, kwastend, sigaretten rokend. Het was zo herkenbaar, die zoektocht naar een utopisch ideaal: die volkomen en essentiële vorm waarin met zo weinig mogelijk materiaal en met zo weinig mogelijk ophef adembenemende schoonheid en spanning gecreëerd zou worden.
Geen kwast te veel. In mijn geval: geen noot te veel. Net als G. wilde ik met dezelfde modellen (een drietal akkoorden) en in hetzelfde atelier (strijkkwartet met enkele toegevoegde instrumenten) een aantal zoektochten ondernemen. Ik wilde als het ware steeds hetzelfde portret neerzetten. Ik zou steeds dezelfde vrouw schilderen.
Intussen zijn er 15 jaar verstreken en heb ik 5 studies geschreven. De titels van mijn werken verwijzen naar portretstudies van G’s vrouw, Annette. Zij poseerde tientallen jaren elke dag een paar uur voor hem.
1997 – 98 schreef ik ‘Annette dans l’atelier’ voor strijkkwartet, 2 ruisviolen, tuba en 2 luidsprekers. Het werd december 2002 voor het eerst gespeeld door het Alpha Contemporary Ensemble in Tokyo. De Nederlandse premiere van het werk op 1 mei 2005 (door het Ives ensemble) was het eerste werk in het eerste programma in de nieuwe zaal van het Muziekgebouw aan ’t IJ te Amsterdam.
2003 schreef ik ‘Annette [1954]’ voor 2 piano’s, strijkkwartet en 2 luidsprekers. Het Finse Aarre ensemble speelde de premiere in Rotterdam. Het Ives ensemble nam het werk in reprise in 2010.
2006 schetste ik ‘Annette offrant un bouquet de fleurs’ voor piano, viool en fluit. Ik voltooide het in 2011 voor trio <mmm…> die het werk opnamen voor liefdadigheidsproject Hibari: een geldinzameling voor de slachtoffers van de 3.11 ramp in Japan.
2012 voltooide ik de cyclus met de delen ‘avec de faux yeux, je dépasse le Sphinx, sans le voir’ voor 2 piano’s, speeldoosje, 4 violen, altviool, cello, fluit en tuba. Voor dezelfde bezetting met toegevoegd een partij voor 4 luidsprekers schreef ik ‘Annette définitivement nue’.
De delen 1, 2 en 5 bevatten een luidspreker partij. Die bestaat uit een zachte verzameling ruisen die als een lijst om het werk heen staan. Ik verzamel ruisen, ze fascineren me. Alle soorten: elektrische ruis, grammofoonplaat ruis, bandruis, omgevingsruis, noem maar op. Het is in wezen geregistreerde stilte. En ik houd van stilte. Voor deel 2 en 5 ben ik afgereisd naar Stampa, het geboortedorp van Giacometti, en heb daar de stilte op de naburige bergtop opgenomen (wie goed luistert hoort een vlieg langskomen en een vliegtuig in de verte). Alleen in deel 5 gooi ik de deuren open en mag de klinkende wereld binnen: een bergtreintje bij Stampa, koebellen bij Stampa, de kerkklok van Stampa (ook al even te horen aan het eind van deel 1) en heel aan het eind even Poe, de kat, gewoon omdat ik haar er graag bij heb.
Misschien vraagt u zich af wat deel 4 binnen deze cyclus te zoeken heeft? Het was het beeld in Cocteau’s film: Oedipus, blind, loopt de Sphinx voorbij zonder haar te zien; hij is zo dichtbij maar heeft het niet door. Op zijn gesloten oogleden staan twee ogen geschilderd, waardoor hij een griezelig starende blik heeft. Het deed me aan Giacometti’s zoektocht denken, hoe hij steeds net niet het juiste resultaat bereikte en zijn werk als mislukt beschouwde. En beide mannen, C en G, hangen in dezelfde wereld rond, het Parijs van rond de tweede wereldoorlog. In mijn beleving liepen ze dicht langs elkaar en dronken ze in dezelfde bars, misschien ook wel zonder elkaar te zien.
‘Annette dans l’atelier’ is een schilderij uit 1961.
‘Annette [1954]’ is een tekening uit 1954.
‘Annette offrant un bouquet de fleurs’ is een tekening uit 1956.
‘avec de faux yeux, je dépasse le Sphinx, sans le voir’ verwijst naar de film ‘le testament d’Orphée’ (1960) van Jean Cocteau.
‘Annette définitivement nue’ verwijst naar de ets ‘nu de profil’ uit 1955.
PjvR 2013
concertgegevens:
donderdag 2 mei 2013 aanvangstijd: 20:15
Muziekgebouw aan ‘t IJ Piet Heinkade 1 1019 BR Amsterdam
Meer informatie over het concert en kaartverkoop vind u hier (site Muziekgebouw)
